14.6.14

Cheesecake με φράουλες!


Υλικά
Για 4-6 άτομα

200 γραμμάρια μπισκότα ολικής άλεσης
70 γραμμάρια βούτυρο λιωμένο (λιωμένο όχι καυτό)
300 γραμμάρια  τυρί κρέμα
300 γραμμάρια κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά, χτυπημένη σε σαντιγί (όχι πάρα πολύ σφικτή)
60 γραμμάρια άχνη ζάχαρη
Χυμό από 1/2 λεμόνι
500 γραμμάρια γραμμάρια φράουλες
110γρ ζάχαρη άχνη
1 κλωναράκι βανίλιας
80ml νερό

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και στη συνέχεια θρυμματίστε στο μπλέντερ τα μπισκότα μέχρι να γίνουν ψιλά κομματάκια όχι όμως τελείως σκόνη, κατόπιν τα βάζουμε σε ένα μπολ και προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο, ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένα ομοιογενές μείγμα.
Αφού γίνει ένα μείγμα, το ρίχνουμε σε ένα στρογγυλό ταψί ή ένα τσέρκι 20 εκ. και πιέζουμε το μείγμα στον πάτο μέχρι να απλωθεί ομοιόμορφα.
Τοποθετούμε τη φόρμα στο φούρνο και ψήνουμε για 10 με 12 λεπτά μέχρι να πάρει λίγο χρώμα το μείγμα μας.
Αφού δούμε ότι ψήθηκε την βγάζουμε από τον φούρνο για να κρυώσει, ή μπορούμε να την βάλουμε στο ψυγείο για περίπου 5 λεπτά.
Αφού κρυώσει η βάση, ανακατεύουμε το τυρί κρέμα με τον χυμό λεμονιού. Σε ξεχωριστό μπολ χτυπάτε την  κρέμα γάλακτος με την άχνη ζάχαρη σε σφικτή σαντιγί. Στη συνέχεια διπλώνετε τη σαντιγί με το μείγμα από τυρί κρέμα με μια σπάτουλα σιλικόνης.
Στρώνουμε τη γέμιση καλά μέσα στη φόρμα.
Ρίχνουμε το μείγμα φράουλας (κρύο) πάνω από το cheesecake.
Αφήνουμε το γλυκό  στο ψυγείο για 4 ώρες περίπου και ξεφορμάρουμε το γλυκό, πριν το σερβίρουμε.
Κόβουμε τις φράουλες κατά μήκος σε δυο κομμάτια. Ρίχνουμε τις κομμένες φράουλες σε ένα τηγάνι μαζί με την άχνη ζάχαρη και τους σπόρους βανίλιας και 80ml νερό. Ζεσταίνουμε το μείγμα μέχρι να λιώσει η ζάχαρη σε χαμηλή εστία. Μόλις αρχίζει να καραμελώνει η ζάχαρη τότε αποσύρουμε από την εστία. Αφήνετε το μείγμα φράουλας να κρυώσει στο ψυγείο για 1 ώρα πριν το ρίξτε πάνω απ' το cheesecake.

www.sidagi.gr/

27.3.14

Σε αγαπώ παιδί μου...

Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ... έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω...
Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με.
Όταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.
Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή...
Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς.
Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο.
Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις...
Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.
Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα "βάρος", έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.
Όταν λέω πως θα ήθελα να "πεθάνω"... μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω.
Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις.
Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο.
Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.

Σε αγαπώ παιδί μου...

Πηγή

2.9.13

Κολοκυθόπιτα γλυκιά!...


************************
    (Για 4 μερίδες)
    1 κιλό ξυσμένη πορτοκαλί κολοκύθα
    1 φλ. ζάχαρη
    1/2 φλ. ρύζι
    1 κ. γλ. κανέλα
    2 αβγά
    2 φύλλα σφολιάτας
    Λάδι
    ζάχαρη άχνη και κανέλα για το στήσιμο του πιάτου
*************************
Σε ένα μπολ βάζουμε την ξυσμένη κολοκύθα, προσθέτουμε τη ζάχαρη, την κανέλα και το ρύζι και ανακατεύουμε.
Δοκιμάζουμε ώστε να δούμε αν χρειάζεται να προσθέσουμε περισσότερη ζάχαρη και κανέλα.
Προσθέτουμε στο μίγμα μας τα αβγά.
Στρώνουμε ένα φύλλο σε λαδωμένο ταψί και ρίχνουμε μέσα το μίγμα.
Σκεπάζουμε με το άλλο φύλλο, το λαδώνουμε λίγο, κάνουμε μερικές χαραγματιές με το μαχαίρι και ψήνουμε στους 180°C για 40' περίπου.
Όταν ψηθεί, διακοσμούμε το γλυκό μας με ζάχαρη άχνη και κανέλα.
Αν θέλουμε να την παρουσιάσουμε σε καλεσμένους μπορούμε φυσικά να κάνουμε σχέδια στο πιάτο ή την πιατέλα, χρησιμοποιώντας μόνο αυτά τα δύο υλικά.
Εφαρμόζουμε ένα φορμάκι με σχήμα και ρίχνουμε την κανέλα μέσω αυτού, ώστε να μείνει το σχέδιο.
Συνεχίζουμε κάνοντας εναλλάξ γύρω-γύρω το ίδιο. Τοποθετώντας στο τραπέζι μικρές ή και λίγο μεγαλύτερες κολοκύθες μαζί δίνουμε χρώμα και άποψη!
epithimies.gr

Θυμήσου το Σεπτέμβρη...

Το χέρι δώσ’ μου, δώσ’ μου την καρδιά σου
και πάμε, αν θέλεις, ως τον ουρανό.
Τραγούδι του Σεπτέμβρη είν’ η ματιά σου,
αυτά τα μάτια πόσο τ’ αγαπώ.

Κι αν σκόρπισαν τα φύλλα με τ’ αγέρι,
τον δρόμο κι αν τον σκέπασ’ η βροχή,
για μας είν’ ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι,
η αγάπη σου φωτίζει όλη τη γη.

Στα χέρια μου έλα τώρα και κοιμήσου
κι εγώ τις νύχτες θα σου τραγουδώ.
Κι αν κάποτε χωρίσουμε θυμήσου:
Σεπτέμβρη σου `χα πει πως σ’ αγαπώ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!

25.8.13

Τρέχα μην κάθεσαι... Zήσε!!!

Είμαι σχεδόν εκατό ετών! Περιμένοντας το τέλος, σκεφτόμενη την αρχή...
Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να σου πω, αλλά θα τα ακούσεις;
Και αν σου έλεγα πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός;
Ξέρω ότι δεν είσαι σε θέση να το φανταστείς αυτό.
Παρ 'όλα αυτά, μπορώ να σου πω ότι θα ξυπνήσεις κάποια μέρα, νιώθοντας ότι η ζωή σου τρέχει σε μια πιο γρήγορη ταχύτητα, μόνο που θα είναι αδύνατη και σκληρή.
Οι πιο έντονες στιγμές θα φαίνονται να έχουν συμβεί μόλις χθες και τίποτα δεν θα έχει σβήσει τα περασμένα...τον πόνο, την ευχαρίστηση, τις αδυναμίες, την ένταση της αγάπης, την ευτυχία! Πολλά πάθη θα έχουν μείνει ανεκπλήρωτα κι εσύ θα κάθεσαι ανέκφραστη σκεπτόμενη.....συνειδητοποιώντας ότι δεν υπάρχουν απαντήσεις ... απλά ιστορίες ...!

Τρέχα μην κάθεσαι...ζήσε!!! 


Χτύπα ξύλο!

Πως προήλθε η φράση...
ΧΤΥΠΑ ΞΥΛΟ
"Άπτεσθαι ξύλου", έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Λόγω της πεποίθησής τους πως στα δέντρα κατοικούσαν νύμφες (Δρυάδες/Αμαδρυάδες) χτύπαγαν το ξύλο του κορμού των δέντρων για να επικαλεστούν την προστασία τους, καθώς οι νύμφες μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις ευχές των ανθρώπων. Αυτή η συνήθεια συνηθίζεται ακόμα και σήμερα, όταν ακούμε κάτι το οποίο δεν θέλουμε να συμβεί...

4.6.13

Αν...

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα ...; κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά ...;
Έ! Παιδί μου τότε ...;
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου ...;
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!
Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα ...; κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά ...;
Έ! Παιδί μου τότε ...;
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου ...;
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!