30.3.12

Αυτή είναι η ιστορία μου...



Ένα αγόρι από τη Συρία...

αυτή είναι η ιστορία μου-Ένα αγόρι από τη Συρία-Αλληλεγγύη στον Συριακό λαό
Γεια σας, το όνομά μου είναι Badr.
Είμαι ένα αγόρι που ζει στη Συρία.
Πηγαίνω σχολείο και παίζω ποδόσφαιρο στο δρόμο, όπως το κάθε παιδί.
Την περασμένη εβδομάδα σκοτώθηκε ο αδερφός μου. Ήταν σε ένα σάκο τοποθετημένο μπροστά στην πόρτα μας. Όχι.. Δεν ήταν ο αδελφός μου, ήταν μέρη απ 'αυτόν. Νόμιζα ότι ονειρευόμουν. Δεν μπορούσα πια να δω καθαρά.
Τότε είδα το βραχιόλι στο ματωμένο χέρι. Ήταν γραμμένο σε αυτό "ο καλύτερος". Έχω το άλλο βραχιόλι που γράφει "αδελφός". Μου το χάρισε στα 8α γενέθλιά μου. Έτρεξα στο δωμάτιό μου. Ένιωθα όλο τον κόσμο να ουρλιάζει. Δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί; Γιατί σκότωσαν τον γλυκύτατο μεγάλο μου αδελφό; Επειδή ήθελε ελευθερία;
Θυμάμαι που μου υποσχέθηκε ότι θα αγωνίζεται για την ελευθερία, για το μέλλον μας. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον είδα ζωντανό. Αλλά γιατί ήταν το σώμα κακοποιημένο με αυτόν τον τρόπο; Άκουσα τη μαμά μου να ουρλιάζει και αισθάνθηκα τα δάκρυά μου να με καίνε... Δυο ημέρες αργότερα... Το βράδυ ακούσαμε χτυπήματα στην πόρτα μας. Προσπάθησα να είμαι γενναίος, αλλά έτρεμα και η μαμά μου έτρεμε επίσης. Δεν έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα, δεν μπόρεσα να δω τίποτα. Ένιωθα τα δάκρυα της μαμάς μου στα ρούχα μου τη στιγμή που έσπασαν την πόρτα. Ήμουν κρυμμένος. Φοβισμένος. Άνδρες με όπλα φωνάζοντας έκαναν το σπίτι μας άνω κάτω. Ένας άνδρας κόλλησε το όπλο στο κεφάλι του μπαμπά μου και του είπε "η ελευθερία είναι αυτό που θέλεις". "Η Ελευθερία, είναι αυτό που θέλουμε", ούρλιαζε ο μπαμπάς μου. Τον πυροβόλησε και γέλασε. Δεν μπόρεσα να αισθανθώ το σώμα μου. Δεν μπόρεσα να κλάψω. Δεν μπόρεσα να πάρω ανάσα. Δεν δικαιούμαστε όλοι την ελευθερία μας; Άρχισα να καταλαβαίνω τι συνέβαινε στους δρόμους. Οι πυροβολισμοί, τα κλάματα και τα ουρλιαχτά. Για μένα αυτά ακούγονται σαν να γεννιέται η ελευθερία. Γιατί δεν μπορούμε να πούμε ό,τι θέλουμε; Γιατί δεν μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς στη χώρα μας; Το όνειρό μου έχει καταστραφεί, η οικογένειά μου καταστράφηκε, η χώρα μου καταστράφηκε. Από ποιον; Απ΄αυτούς που υποτίθεται ότι υπάρχουν για να μας προστατεύουν. Αυτό δεν είναι απλώς ένας εφιάλτης, από τον οποιον παλεύω να ξυπνήσω. Η Συρία κυριολεκτικά αιμορραγεί. Θα προσποιηθείτε ότι απλά δεν υπάρχουμε; Αν δεν υψώσουμε τώρα την φωνή μας μαζί... η Ελευθερία μας θα παραμείνει για πάντα ένα ερώτημα... 
Αλληλεγγύη στον Συριακό λαό. 
Δ ε ί τ ε   τ ο   β ί ν τ ε ο :


Δεν υπάρχουν σχόλια: