3.3.12

Κατερίνα Γώγου - Θα ' ρθει καιρός...


Κρύβουν τα λόγια αυτά μια πίκρα μέσα τους,
μια μοναξιά παράξενη, ανεκδιήγητη... 
Μα είναι τόσο επίκαιρα, τόσο προφητικά...
και πάνω απ΄όλα τόσο ΑΛΗΘΙΝΑ...

Θα 'ρθει καιρός
που θ' αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία

θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα

Άκου, θα 'ρθει καιρός
που τα παιδιά
θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη

δεν θα υπάρχουν
πόρτες κλειστές
με γερμένους απ' έξω
και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θα 'μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια

Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες

να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :

απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός

για το μάθημα της Ιστορίας

Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα' ρθουνε κι άλλοι

δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω

κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
...παρ' όλα αυτά Μαρία


Δεν υπάρχουν σχόλια: